Verhaal van Martin: Eerst langs de stuwdam  van het meer Aratiatia geweest. Om 10.00 uur werden de sluisdeuren geopend. Bij het eerste uitkijkpunt kon je het water geweld goed zien. Om 10.15 uur werden de sluizen weer gesloten en zag je de stroom weer rustig worden.  Toen weer opweg naar onze bestemming Napier.  We zouden nog even bij de waterfal gaan kijken. Maar helaas hebben we het bordje ernaar toe gemist. Maar onderweg hebben we een andere waterval gezien. Deze was ook heel mooi.   We wilde even stoppen voor een kopje koffie. De eerste stop was bij een cafe/ wegrestaurant maar bij aankomst zijn we niet eens uitgestapt want er was geen parkeerplaats te vinden omdat, het vol met motoren stond. Het was ook een prattig zonnige dag en de motor club was dus een stukje rijden.  Maar de volgende koffie stop zouden we aandoen. En ja, daar was er weer een ( ze zijn niet heel dik bezaaid) maar om daar te komen moesten een weggetje inslaan en nog even 5 km doorrijden.  Ik dacht dat moet een mooi plekje zijn anders ga je geen koffie huis neer beginnen.  Henry zei al voor de grap "straks is hij dicht" maar ik wilde er toch gaan kijken. Over een onverharde weg hobbelde we heen en weer. Henry genoot er weer van ;-) en :-( , hij haat dit soort weggetjes terwijl ik er van geniet. Bij aankomst bij het koffiehuis was het verdacht stil. Er stond één auto met een ouder echtpaar die in het gras aan het picknicken waren. Er was ook een tuin die je kon bezoeken.  Deze was open. Of je de entree in het busje wilde deponeren. Maar het cafe zelf was gesloten. Dus zonder koffie en thee weer het hele stuk terug over het grotendeels onverharde weg. Jippie.  Nu door gereden naar ons B&B van vandaag. Bij aankomst even gestopt aan de zwarte beach waar water races werden gehouden.  Wat een kl..re herrie zeg.  Ons B&B hadden we snel gevonden.  Wat een mooi uitzicht weer. Maar ook daar kon je de boten en 2 helicopters goed horen.  We werden ontvangen met koffie en thee door Robert McGrager. Hij vertelde over de historie van zijn overgroot vader die in 1851 vanuit Engeland als scheepstimmerman was gearriveerd en zelfs brieven uit die tijd had bewaard. Zelf had ooit voor een Nederlands architecten bureau gewerkt. Hij was nu gepensioneerd maar werkt nog 2 ochtenden per week.  Ook hier in NZ gaat de pensioen leeftijd tzt omhoog. Hij is ook erg begaan met de Art Deco in Napier. Hij heeft zelfs 3 boekjes geschreven over de geschiedenis van Napier en Art Deco. Leuke geschiedenis les.  Na de koffie zijn we naar de Art Deco stad gewandeld door het Treffer park. In de Art Deco winkel hebben we een korte film bekeken over de geschiedenis van Napier en de aardbeving van 1930. Hierna door de stad gewandeld en zijn we een hapje gaan eten bij de Italiaan.  Het eten was echt heerlijk. Ik had een gerecht dat als beste was gekozen in 2010. Pasta met zee vruchten: vis, calamarie en prawns en een heerlijke NZ wijn. Henry had lasagna. Het toetje was werkelijk fantastisch. Ik wilde bijna een 2e nemen. Maar ja di..t :-)  Hierna weer de hill op gelopen en voldaan nu naar bed